Historia Parafii św.Wawrzyńca w Bobrownikach
Parafia św. Wawrzyńca w zastała erygowana w 1904 r. przez ks. biskupa Augustyna Łozińskiego - ordynariusza diecezji kieleckiej. W jej skład zostały włączone wydzielone z parafii siemońskiej Bobrowniki wraz z kolonią Namiarki i Żychcice wraz z kolonią Wygoda.
Pierwszym proboszczem został ks. Marian Rykowski. Pierwszy akt urodzenia, Bronisława Kulaja - syna Jana i Anny z Wyderków, został spisany 16 lutego 1904 r.; pierwszy akt ślubu, Walentego Zięby z Julianną Błaszczyk, 2 maja 1904 r.; pierwszy akt zgonu, Katarzyny Sokoła - córki Franciszka i Tekli z Baciów, 26 lutego 1904 r.
4 maja 1909 r. parafia pomniejszyła się o Żychcice z kolonią Wygoda, przeniesione do erygowanej wówczas parafii życheckiej; w 1925 r. została włączona do erygowanej diecezji częstochowskiej, a w 1992 r. do erygowanej diecezji sosnowieckiej.
Bobrowniki od 1. p. XII w. do 1277 r. należały do Parafii p.w. św. Małgorzaty w Bytomiu. Potem do 1820 r. do Parafii p.w. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kamieniu; od 1821 r. do czasu erygowania parafii bobrownickiej w 1904 r., do Parafii Wszystkich Świętych w Siemoni, wraz z Żychcicami.
W 1819 r. mieszkańcy Bobrownik i Żychcic podjęli starania o utworzenie parafii w Bobrownikach przy kościele św. Wawrzyńca. W lipcu 1820 r. Komisja Rządowa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego postanowiła, że "parafia będzie urządzona po wydzieleniu półłanka dla lepszego uposażenia proboszcza".
Kilka lat starań parafian o spełnienie tego warunku - w powiecie lelowskim i w zarządzie Dyrekcji Górniczej w Dąbrowie - zakończyło się niepowodzeniem. Mimo słania pism do Komisarza Obwodu Olkuskiego, Komisarza Województwa Krakowskiego, Komisji Rządowej i Konsystorza Generalnego Diecezji Krakowskiej, decyzja władz duchownych z 1820 r. została zachowana.
W 1860 r. starania ponowiono. Po ośmiu latach zakończyły się utworzeniem w Bobrownikach jedynie filii parafii siemońskiej - decyzją ks. bpa Macieja Majerczaka, administratora diecezji krakowsko-kieleckiej. Utrzymaniem rezydujących na plebanii kolejnych wikariuszy było 150 rubli funduszy gromadzkich rocznie i dochód z 2 mórg łaki i 9,5 morgi roli, wydzielonych z mienia gromadzkiego.
Powodzeniem zakończyły się dopiero starania podjęte pod koniec XIX w. Prośby słane do władz i do samego cara Aleksandra III zaowocowały decyzją instalacji parafii - pod warunkiem złożenia 8 tysięcy rubli kapitału żelaznego, z którego odsetki 300 rubli rocznie miały być pensją proboszcza. Zbiórkę funduszy rozpoczęto w 1902 r. Przed końcem 1903 r. wymagana suma została złożona.
W piśmie do Komisji Spraw Wewnętrznych i Duchownych, wystosowanym przez parafian 5 listopada 1860 r., czytamy: "…aby parafia w kościołku farnym niegdyś przywrócona została." Zatem w przeszłości parafia w Bobrownikach już istniała. Mogło to być w XVI w. w okresie reformacji - kiedy kościół w Kamieniu zajmowali luteranie.
Opracowała Halina Gajdzik
25.01.2010.
Dwa kościoły
W parafii bobrownickiej, której patronem jest święty Wawrzyniec, znajdują się dwa jego kościoły:
- Zabytkowy - z którym przez stuleca utożsamiali się mieszkańcy Bobrownik, a dzisiaj utożsamiane są Bobrowniki. Położony na Szlaku Architektury Drewnianej Województwa Śląskiego ma szanse stać się atrakcją kulturalną oraz turystyczną regionu, a tym samym wpłynąć na rozwój miejscowości.
- Nowy - będący wyrazem potrzeb dzisiejszego pokolenia oraz realizacją dążeń czterech pokoleń Bobrowniczan.
Jak w każdej parafii są tu także kapliczki przydrożne, stare pamiętają wiek XIX, nowe są znakiem głębokiej wiary dzisiejszych ich fundatorów.
Stoi też krzyż, w polu przy dawnej ścieżce do sąsiedniej miejscowości Dobieszowice.
