Nowy kościół parafialny św. Wawrzyńca w Bobrownikach został zbudowany w latach 1993–2004 z betonu i cegły. Bogata fasada, pełniąca funkcje reprezentacyjne, została z uszanowaniem zwrócona do bocznej nawy starego kościoła „Ojca”.
Jest to kościół halowy, wzniesiony na planie krzyża. Nawa główna ma długość 37,5 m, a nawa poprzeczna 27 m. Skrzyżowanie naw jest podwyższone i zwieńczone wieżyczką – sygnaturką. Wysokość kościoła w kluczu prezbiterium wraz z wieżyczką wynosi 27 m.
Nawa główna, do której przylegają – oddzielone arkadami – nawy boczne, przechodzi w prezbiterium. Znajduje się ono pomiędzy dwoma aneksami w nawie poprzecznej, przeznaczonymi na zakrystię. Od strony południowej przestrzeń zamyka przedsionek, nad którym zbudowano balkon zwany chórem, wysunięty lekkim łukiem w stronę prezbiterium.
Na północno-wschodnim narożu kościoła wznosi się wysoka, masywna wieża – dzwonnica, z dobudowaną przy jej wschodniej ścianie kaplicą pogrzebową.
Nawa główna wraz z bocznymi oraz nawa poprzeczna przykryte są dwuspadowymi, żelazobetonowymi stropodachami pokrytymi blachą miedzianą. Wieżę oraz wieżyczkę, wznoszącą się nad gwiaździstym w formie stropodachem nad skrzyżowaniem naw, nakryto miedzianymi hełmami zwieńczonymi krzyżami, również wykonanymi z miedzi.
Zarówno dach i hełmy, jak i stylizowane na formach gotyckich ostre łuki portali, strzeliste okna wypełnione witrażami wraz z ich obramowaniami oraz wyraziste – na tle czerwonych, ceglanych murów – tynkowane na biało blendy nadają monumentalnej bryle kościoła pewnej lekkości.
Do kościoła prowadzą granitowe schody, zbudowane na całą szerokość fasady. Od północnej strony przylega plebania, która wraz z kościołem stanowi jeden obiekt.
Interesujące zastosowanie cegły, uznawanej za materiał wyjątkowej godności – zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz budynku – jest wyrazem pełnej atencji projektanta, którym jest architekt Romuald Malina.
